Wouter

HOERA!!!!!

Wouter is 15 jaar geworden.
Meestal ben ik in de ochtend de eerste die bij zijn bed is en dan neem ik een momentje voor mezelf want alhoewel het een heugelijke dag is, voel ik me als moeder altijd verdrietig.

Natuurlijk is het heerlijk dat wij al 15 jaar mogen genieten van Wouter, maar ik zie hem achteruit gaan en steeds meer beperkt worden in hetgeen hij kan en dat is niet wat ik als moeder voor mijn kind wens.
Zelfs na 15 jaar is dit dubbele gevoel bij elke verjaardag aanwezig.

We hebben inmiddels wel een traditie….

Elk jaar hebben we een slagroomtaart met daarop
 

                                         “Hoera Wouter is … jaar.”

Niemand van ons lust echt slagroomtaart maar als je tegen alle verwachtingen in elk jaar er een jaar bij steelt dan is dat op zijn minst een taart waard.

IMG_3683

Natuurlijk hebben wij ook het probleem van de cadeautjes….
Wat geef je een puber die 15 wordt???????

(met dank aan de lokale intertoys is het ook dit jaar weer gelukt)

IMG_3681

Om het feest compleet te maken hebben we printpapier en natuurlijk……

IMG_3692

 

CHIPS!!!!!!

Nadat hij bijna de hele zak chips had leeg gegeten zijn we gepakt en gezakt vertrokken naar het bosbad in Putten.

Zwemmen is Wouters favoriete bezigheid en al jaren is het traditie dat wij op zijn verjaardag naar het zwembad gaan.

Dit jaar waren we voor de eerste keer in het bosbad en ik wil alle medewerkers heel erg bedanken voor de fantastische middag die wij hebben gehad.

Wouter mocht vrij zwemmen (nadat ik zijn zwemdiploma heb laten zien mocht mijn meervoudig gehandicapte zoon gewoon alleen het water in)

Het vertrouwen dat de medewerkers in mij als moeder en in Wouter hadden maakte deze enigszins verdrietige dag weer tot een dag met mooie herinneringen

———————————————————————————————–

BIJNA….

Bijna 15 jaar geleden werd Wouter geboren en veranderde mijn leven voorgoed.

Heel terecht werd er destijds een doemscenario geschetst en zou hij zeer snel overlijden. Het doemscenario is langzaam overgegaan in een pluk de dag en geniet scenario. Heel langzaam groeit Wouter en daardoor dus ook zijn scoliose. Er zal een moment komen dan zullen zijn organen en met name zijn longen in de verdrukking komen. Hij moet een herenmaat T-shirt aan omdat de vervorming van zijn ruggenwervel zorgt voor een grote bochel op zijn rug. Daarnaast worden passende broeken een probleem omdat er rond zijn heupen ook een scheefgroei is.

De afgelopen week heb ik voor het eerst korte broeken op de herenafdeling moeten kopen en stilletjes een traan weg gepinkt.

Wat hebben we al veel meegemaakt, de ene kleine mijlpaal na de andere behaald….

    • Verschillende televisieprogramma’s waar we aan mee hebben gewerkt.. (o.a de macht van de dokter, uit liefde voor je kind, rond om tien, nieuwsuur)
    • Spoedopname en operatie vanwege een draindysfunctie en het vallen van de trap
    • De diverse mensen die in ons leven zijn gekomen of weer gegaan
    • Het leren sturen met je rolstoel
    • Het behalen van je zwemdiploma

Toch zie ik elke dag dat hij steeds een beetje meer achteruit gaat als het om zijn gezondheid gaat, de scoliose wordt erger, de bronchitis is continu aanwezig en hij wil steeds vaker gewoon in bed liggen en niets doen. Het ondersteund lopen wordt onstabiel.

Echter de glimlach en zijn gevoel voor humor, het zelf uitzoeken van de kleren die hij aan wil, het echt puberen en laat naar bed gaan, het uitproberen van nieuw eten, het gewoon lol hebben om niks, s’morgens je bed niet uit willen, hangen op de bank, het willen stoeien met Ghanou en zijn grote broer Martin, de ondeugd die uit zin ogen straalt…

DAT ALLES MAAKT HET LEVEN MET WOUTER DUBBEL EN DWARS WAARD!!!

—————————————————————————————————

 

Zwemdiploma wouter

Spreekt voor zich!!!!!

Het is inmiddels al een tijd geleden, maar ik ben er niet minder trots op!!!

Mijn meervoudig gehandicapte zoon heeft naar ruim 10 jaar oefenen zijn zwemdiploma A gehaald.
Ja je leest het goed… na 10 jaar oefenen!!!!!!!
Het verhaal begint vanaf het moment dat Ria, de fysiotherapeute in ons leven kwam.
Wouter was al gewend aan het water en Ria stelde voor om Wouter te leren zwemmen???
Nu sta ik best open voor nieuwe uitdagingen, maar een meervoudig gehandicapte leren zwemmen… daar had ik mijn twijfels over en waarschijnlijk was de uitdrukking op mijn gezicht ook van dien aard.
Aangezien ik niet in sprookjes geloof werd er bij de volgende afspraak een draagbare dvd speler meegenomen en mocht ik kijken naar een video opname  van een meisje in een rolstoel (ze was behoorlijk spastisch) en haar resultaten in het water. Men verteld mij wel eens dat ik zo nuchter ben, maar na nog geen 10 minuten kijken stroomden de tranen over mij wangen. Ik zag een meisje dat vanuit haar rolstoel het water inging,  en zo krom en spastisch als ze was, toch bleef drijven in het water, zich omdraaide en heel erg genoot…… Het feit dat ze zelf de controle had in het water over haar eigen lichaam straalde aan alle kanten van haar gezicht af. Ik heb de rest van de video niet meer goed kunnen zien want de tranen bleven maar stromen.
Ik kon niet anders dan Ria geloven en in de jaren daarna elke twee weken van Zeewolde naar Almelo rijden voor dat ene speciale uur in het zwembad van het ziekenhuis. Heel langzaam ging Wouter van het zwemmen met bandjes naar het zwemmen met een flexibeamer .  Vaak zat ik als moeder met angstzweet op het bankje aan de rand van het bad en zag mijn zoontje kopje onder gaan…. menigmaal werd hij heel boos op Ria als hij weer “werken” moest van haar.

In ons dorp gingen we elke week zwemmen tijdens het ouder en kind zwemmen
Het diepe deel van het ondiepe kinderbad (1 meter) was voor Wouter voldoende  om, ondersteund door het water, op zijn eigen manier te kunnen lopen. Buiten het water kan hij niet staan zonder dat hij omvalt maar in het water….. daar genoot hij en was de glimlach op zijn gezicht voor mij een herkenning van het meisje op de video.

Ongeveer 3 jaar geleden is Nico, de man van Ria en duikinstructeur bij het CIOS, aan het zorgteam toegevoegd en kregen we na enig overleg met  de wethouder en de managers van het zwembad, toestemming om op donderdagmiddag  te komen zwemmen in het diepe!!!!!

Een meervoudig gehandicapte jongen mocht zonder bandjes in het diepe water om te leren drijven……

Wouter ging met sprongen vooruit toen hij ook nog eens op de donderdag avond privé les kreeg van badjuf Danielle….. ineens leken al die jaren  nog maar weken en waren alle momenten dat ik op en neer naar Almelo moest , elke donderdag 2 x het water in, het aan en uit kleden, het rijden in de sneeuw en regen of in een bloedhete zomer, ja zelfs in de zomervakantie, een kleine moeite.
Heel langzaam kwam bij mij het besef dat hij inderdaad weleens zijn zwemdiploma zou kunnen gaan halen. We gingen oefenen in het rechtdoor zwemmen en het zwemmen met kleren aan. Natuurlijk niet met een school of rugslag maar wel liggend op je rug en zwaaiend met je handen blijven drijven en ook nog vooruit komen.
Nadat de badjuf en ik hadden besloten dat wij het zouden aandurven om dit succes wereld kundig te gaan maken hebben we  burgemeester Gorter vriendelijk verzocht een eventueel behaald diploma te willen uitreiken onder toeziend oog van de lokale pers.

Een aantal vaste bezoekers van de donderdagmiddag kwam kijken en deden hun uiterste best om mij te kalmeren, want ik stond stijf van de zenuwen. Daar ging Wouter het water in en meteen hing hij aan de lijn…. gevolg was dat hij nog een baan met kleren aan moest zwemmen. Vervolgens uit het water moest komen voor de volgende twee banen zonder kleren, maar dat zag meneer natuurlijk niet zitten. De stang met een kromme haak moest er aan te pas komen om Wouter naar de kant te trekken.
Na de eerste 25 meter zonder kleren kwam hij in het voor hem normale ondiepe gedeelte en wilde hij gaan staan… eenmaal doorhebbende dat dit niet ging besloot hij zijn geluk aan de andere kant van de lijn te proberen en was daarmee uit de zo zorgvuldig aangelegde baan verdwenen. Wouter was met geen mogelijkheid te bewegen om weer in de baan te zwemmen en nam langzaam bezit van het hele bad. Uiteindelijk heeft hij veel meer dan de vereiste 50 meter gezwommen en zijn diploma dik verdient. Nadat hij opnieuw uit het water was gevist en afgedroogd konden de officiële handelingen ( u weet wel foto, glimlach, cadeautjes uitdelen) afgehandeld worden en was dit toch wel unieke gegeven een feit.
Wouter een meervoudig gehandicapte jonge, mijn zoon, had zijn zwemdiploma A!!!!

En Wouter zelf………..
die had en heeft geen idee van de ongelooflijke prestatie die hij heeft geleverd maar geniet mateloos van het feit dat hij zichzelf kan voortbewegen in water en dat hij kan draaien,  de controle heeft over zijn lichaam en gewoon de baas is!

Ik als moeder….. ik ben vooral trots op Ria, Nico, Danielle en al het personeel van zwembad het Baken in Zeewolde. Zij verdienen respect voor het aangaan van dit avontuur.

Natuurlijk hebben we bewijs:
http://blikopzeewolde.nl/zwemdiploma-voor-meervoudig-gehandicapte-wouter

 

Advertenties

3 gedachten over “Wouter

    1. Claudia Berichtauteur

      Dank je wel, ik ben ook trots op hem en op alle mensen om hem heen die in hem geloven en met hem de uitdaging aan gaan!
      Wat heeft Wouter een geluk gehad iemand zoals jou te mogen ontmoeten!

  1. Pingback: De rolstoel | Claudia denkt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s